مجله اینترنتی روزانه

/

مطالب جالب و خواندنی

/

بیست نکته درباره اخراجی های 2

[ اخراجی, نکته, بیست, ایران, شرکت, فروش, داستان, خلق, فیلم, سینمایی, زیبا, زندگی, گروه, مذهبی, بازی, عروسی, آقا, خانم, آهنگ, مرد, زن, دختر, فوتبال, سینما, ازدواج, عشق, مستهجن, ایرانی, طنز, جالب, شوخی نیست پدیده فروش میلیاردی یک فیلم و دنباله‌اش در سینمای ایران توجه بسیاری از منتقدان و صاحب‌نظران را به خود جلب کرده است اما چه ش, ]

>>> تنوعی شگفت انگیز از ساعت های دیواری فانتزی و مدرن "" بیش از 150 طرح ""
خودت خونت رو دیزاین کن >> ورود به دنیای ساعت ها

بیست نکته درباره اخراجی های 2
شوخی نیست. پدیده فروش میلیاردی یک فیلم و دنباله اش در سینمای ایران توجه بسیاری از منتقدان و صاحب نظران را به خود جلب کرده است. اما چه شده که اخراجی های 2 با اقبال عمومی وسیع از طرف مردم و انتقاد برخی از بچه های جنگ روبه رو شده است.
و این سوال پیش روی ماست که آیا دنباله ای برای اخراجی های 1 از طرف مدرم و بینندگان متصور بوده؟ و اساساً آیا تولید دنباله ای برای اخراجی های 1 کار درستی بوده است یا خیر؟ در اخراجی های 1 محور داستان مجید سوزوکی و عشق او به دختر میرزا بود که باعث شد به جبهه برود و طی طریق آدم شدن را انجام دهد و سرانجام هم آدم شد و در راه دفاع از مملکتی که دختر میرزا را بدون آن نمی خواست جان خود را فدا کرد و اصطلاحاً عاقبت به خیر شد. اگر داستان در این جا تمام می شد چه برای موافق و چه برای مخالف داستان تمام شده بود. اما ساخت دنباله، کار کارگردان و گروه همراهش را سخت تر از کار اولی کرد. 1- اصولاً ساخت دنباله در سینما کاری است دشوار و غالباً دنباله هایی که براساس قسمت های قبلی در سینما پرداخت می شوند موفق تر از اولی از آب در نمی آیند. مثلاً آن را تحلیل کن با بازی رابرت دنیرو، که دنباله این تحلیل کن بود و اقبالش از اولی کمتر بود. اما اگر در دستور کار باشد که یک فیلم سینمایی چند قسمتی بسازیم قضیه فرق می کند. مثلاً سه گانه ارباب حلقه ها از ابتدا قرار بوده سه قسمتی باشد و کارگردان طرح گنجاندن یک فیلم بلند را در سه قسمت در سر می پرورانده است. نتیجه اش هم موفقیت آمیز بود. 2- حالا با اخراجی های 2 روبه رو هستیم؛ دنباله ای که به ادعای بینندگان آن قرار است شماره 3 آن هم ساخته شود. اما این دنباله تا چه حد توانسته خواسته مخاطبان را برآورد؟ مجید سوزوکی آدم شد و در راه میهن شهید شد؛ اینکه چه داستانی که محوریت آن را باید دوستان مجید به عهده بگیرند، تماشاگر را به سوی صندلی سینما می شکد؟ 3- در صحنه های آغازین اخراجی های 2 با درگیری و صحنه های جنگی نبر تانک با دو نفر رو به رو هستیم. که جلوه های کامپیوتری این پلان های آغازین برای اهل فن و بعضی فیلم بین ها جلوه ای ندارد. دودهای ناشی از آتش و انفجارهایی که با گرد و خاک همراه اند نشان دهنده این است که عوامل فیلم برای خوش آب و رنگ تر کردن فیلم زحمت کشیده اند اما نه آن طور که باید و شاید. صحنه ای که از داخل دوربین مسافت سنج دیده می شود کاملاً یادآور بازی حرفه ای call of duty 2 است. اما پلان های جنگی آغاز با صدا گذاری مناسب و انتخاب رنگ تصویر از نقاط قوت این صحنه هاست. پس از این قسمت وارد عنوان بندی می شویم که طرح مناسبی داشته اما برای تماشاگر سینما کمی خسته کننده می باشد. 4- سپس وارد داستان اصلی می شویم. قهرمان های داستان قبلی اینک اسیر دشمن بعثی هستند و خانواده هایشان سوار بر هواپیما راهی مشهد هستند. سعی شده مانند بعضی از فیلم ها که چند داستان را به موازات هم در طول فیلم پیش می برند، عمل شود و در آخر داستان ها به هم ارتباط داده شوند و ابهام ها زدوده شود که البته در این فیلم ابهامی در کار نبود و همه چیز روشن بود و تماشاگر بدون حدس و گمان خط داستان را دنبال می کند. 5- صحنه های داخل هواپیما متأسفانه ضعیف ترین قسمت از آب درآمده است. متأسفانه خانواده های مذهبی افرادی بی سواد نشان داده می شوند که انگار با اولی است که با هواپیما سفر می کنند و خواهر مجید سوزوکی فکر می کند وقتی قبل از پرواز مهماندار مشکلات پخش می کند برای خیرات اموات است. خب این خنده را بر لب تماشاگر می نشاند اما به چه قیمتی؟ واضح است که کارگردان برای این که تماشاگر قسمت های غیرجنگی فیلم (یعنی همین ماجرای هواپیما) را، تحمل کند از طنز استفاده کرده است. اما نه از طنزی به مثابه طنزهای قوی اجتماعی سیاسی که حرفی برای گفتن دارند، بلکه پایین ترین و متزلزل ترین نوع طنز که محدود به بازیگر و توانایی های خنداندن تماشاگر توسط او می شود. در این زمینه بازی پررنگ اما متأسفانه جلف و سبک جواد رضویان را داریم که با یک نگاه عاشق و دلباخته سرمهماندار زیبا روی هواپیما می شود و شاهد یک عشق آبگوشتی هستیم و شوخی هایی که هر چند خنده را بر لب تماشاگر می نشاند اما کاملاً یادآور طنزهای مبتذل قبل از انقلاب است که «آیا زنم می شی؟» و جایگاه چنین موضوعی در یک فیلم جنگی مشخص نیست. متأسفانه در هواپیما؛ برای خنداندن تماشاگر شاهد تمسخر لهجه ترکی پیرمردی هستیم که گویی اختلال حواس دارد و جمله ای را در مورد جلیقه نجات زیر صندلی با لهجه ترکی و فارسی دست و پا شکسته ابراز می کند که تماشاگر باید در این لحظه بخندد. 6- نقطه قوت سکانس های هواپیما صحبت های میان میرزا، پیرمرد کناری اش و مرد میانسالی است که همراه دخترش سفر می کند و حاوی اطلاعاتی درباره شرایط اجتماعی آن روزهاست. اما ین صحبت ها میان شیرین کاری های جواد رضویان و اُمل بازی های فامیل اش زیاد به چشم نمی آید. 7- پردازش های ضعیف داستان در مورد زن و مردی از سازمان مجاهدین خلق است که قصد ربایش هواپیما را دارند. در این جا چیزی که نشان داده می شود شک زن است و این که مگر قرار نبود هواپیما را بدزدیم، بریم آن طرف عروسی کنیم؟ اما حقیقت این است که مجاهدین چنین در ذهن و روح دخترها و پسرها رسوخ می کردند که چیزی جز انجام مأموریت برایشان مهم نبود نه مسائل شخصی. 8- نکته دیگر اقبال منفی و انزجار مدم از هواپیما ربایی و خود مجاهدین است. انگار فقط میرزا، پسرش و پیرمرد کنار میرزا فهم سیاسی دارند و بقیه مردم از روی نادانی چون حرف های جوان خلقی را متوجه نمی شوند دست رد به سینه او می زنند. در جایی از فیلم پیرمرد کنار میرزا که زخمی جنگ هم هست می گوید اینها که از بعثی ها بدترند و لب کلامش این است که این ها برای بعثی ها کار می کنند که کاش این حرف صحیح از دهان بقیه مسافرها خارج می شد. 9- جلوه های ویژه کامپیوتری پرواز هواپیما جسورانه است و قابل ستایش. زیرا در فیلم های سینمایی کمتر شاهد این جلوه ها هستیم و بیشتر در سریال هایمان از چنین جلوه هایی استفاده می شود. 10- در فضای اردوگاه کمی کم کاری شده است و با اردوگاه هایی که توصیفشان را در خاطرات اسرا شنیده ایم تفاوت دارد. در پرداخت داستان در اردوگاه می بینیم که بعضی ها برای شکنجه روحی رزمندگان آنها را با افراد لمپن و بی بندوبار هم بند می کنند که هر شب بساط بزم و طرب دارند. و صحنه ورود به اردوگاه اسرا با ورود به تونل وحشت آغاز می شود. در این تونل چند نفر اول خوب و طبیعی آسیب می بینند اما نفرات بعدی گویی دردی احساس نمی کنند و سربازان عراقی هم زحمتی برای آسیب زدن به خود نمی دهند و باطوم ها را آهسته و نرم بالا و پایین می کنند. نکته قابل تأمل نوع شکنجه های روحی است که طبق مستندات منحصر به رقص و آواز در حضور رزمندگان نبود بلکه مسائل عقیدتی، اعلام انزجار و توهین به امام (ره) و رفتار بد عراقی ها با اسرا و … نیز مزید بر زندگی سخت و آلوده درون اردوگاه های اسرا بود. 11- بازی ها در اردوگاه در حد قابل قبول است، میرطاهر عظیمی نقش خود را خوب بسط داده، اما در اردوگاه اسرا او و دوستانش چه می کنند چنین افرادی پس از بازجویی عقیدتی و پس از مشخص شدن مرامشان راهی بغداد شده و در تبلیغات رادیویی و تلویزیونی ضد جمهوری اسلامی شرکت می کردند نه این که در اردوگاه اسرا بخواهند با رقص و طرب ایمان بسیجیان و سپاهیان را به لرزه درآورند. بعثی ها خود با پخش فیلم های مستهجن و نواهای طرب انگیز این وظیفه را خوب انجام می دادند. 12- حسام نواب صفوی زحمتی برای نقش نکشیده و فقط تماشای او در این هیبت برای تماشاگر تازگی دارد و تا آن قسمت که شکنجه می شود مشخص نمی شود که با ایرانی هاست یا عراقی ها؟! و یا مشخص نمی شود که از اول مثبت بوده یا با آن سخنرانی اش در بند «که ما از چشم این ها همه یکی هستیم.» متمول می شود؟ 13- نقش جوان ارمنی بسیار کوتاه است و زود از خاطر می رود و رسالتی در فیلم بر عهده این نماینده اقلیت گذارده نمی شود. اما سخنرانی حاج آقا در بند به تهییج احساسات و عواطف جمع تماشاگران در سینما می پردازد و در تمام فیلم فقط اوست که اعتقادی صحیح دارد. در میان اسرا فقط 5 نفر ریش دارند که متأسفانه غیر از حاج آقا بقیه (هر چند سیدمرتضی و حاجی تا آخر با حاج آقا می مانند اما آن در نیز تند می روند و معتقدند که رسول نفوذی عراق ها بوده و تنها حاج آقا می داند که او هم از ماست.) نمی توانند مذهبی های درستی باشند و به غیر از حاج آقا بقیه ریش دارها به جز آن دو نفر که عیب دیگری داند ایمان سستی دارند. برادر نرگس خانم که در هواپیما از اسلحه منافقین ترسیده و جا می زند و از اخراجی های 1 می گوید اگر توفیق باشد به جبهه می رود اما ادعای خالی دارد. حاجی گرینوف هم که سراسر ریاست و از داخل پوک. بنابراین مذهبی های معقول ما فقط میرزا در پشت جبهه و حاج آقا در جبهه هستند و عقب و جلوی جبهه خالی از افراد باایمان است. 14- قرار می شود که یک برنامه جشن تبلیغاتی برپا شود که به اسرا پیشنهاد می دهند که با عراقی ها فوتبال بازی کنند و سرود مبتذل بخوانند. هنگام دادن این پیشنهاد به اسرا، گرینوف دوباره ریاکاری می کند و می گوید مگر چه می شود با عراقی ها فوتبال بازی کنیم؟ و دوباره سستی خود را نشان می دهد سپس به رویا فرو می رود. 15- صحنه های فوتبال که در خیال حاجی گرینوف می گذرد تنها برای گذران فیلم و خند تماشاگر است و پیام مهمی در بر ندارد. مگر پاره شدن عکس صدام با شوت گرینوف که هم حسی تماشاگر را تحریک می کند. و دیگری صحنه برگردان زدن امیر دو دو است که با پیش بینی عوامل فیلم باید با سوت و تشویق تماشاگران همراه باشد. 16- اما نکته جالب پخش آهنگ تیتراژ برنامه تلویزیونی 90 است که چند سالی است که پخش می شود و باید برای این صحنه از آهنگ های ورزشی دیگری که در آن زمان پخش می شد استفاده می گردید. 17- صحنه پایانی هم که اسرا به جای سرود مبتذل سرود ای ایران را همراه با خانواده هایشان (که خط داستان هواپیما ربایی آنها را به اردوگاه کشانده)، می خوانند. اما باز هم یکی از نکات منفی در این صحنه ها تکرار می شود که تکرار آن در فیلم کارگردانی چون دهنمکی و فیلمی جنگی واقعاً سوال برانگیز است که افسر عراقی به جوان خلقی می گوید این دختر مهماندار ایرانی چقدر خوشگل است! در این جا دختری که قرار بود با جوان خلقی ازدواج کند به او سیلی می زند که بی غیرت است که می ایستد و چیزی نمی گوید و این حرکت نیز با اقبال تماشاگران و تأثیر دختر همراه می شود و این ضعف این نوع تفکر است که فکر کنیم دختری که در مجاهدین خلق پرورش فکری یافته با دیدن یک ماجرای واقعی در طول یک روز عقیده اش برگردد و به سوی کشورش بازگردد و با مهماندار و بقیه مردم کشورش آشتی کند. 18- گریه مادر مجید پس از این که متوجه می شود پسرش شهید شده هم ذات پنداری تماشاگر را تحریک کرده و تماشاگر را یاد مادران شهدا می اندازد که تحسین برانگیز است اما ای کاش بیشتر بسط داده می شد. 19- در پایان با سرود ای ایران فینال فیلم به پایان می رسد و در نظر تماشاگر فعلاً همه چیز به خوبی و خوشی تمام می شود. اما شاید اسرا برای خواندن این سرود در اخراجی های 3 کتک مفصلی بخورند. 20- حرکات دوربین مناسب و به جاست. طراحی های صحنه خوب است اما محیط اردوگاه کوچک و سرهم بندی شده به نظر می رسد. و جلوه های ویژه مورد قبول؛ نه در حد کمال به چشم می آید. در کل اخراجی های 2 از نظر فنی فیلمی مناسب است اما از عدم بسط مناسب داستان و پردازش قصه رنج می برد.